فنر پیچشی (همچنین فنر پیچشی یا به سادگی فنر پیچشی نیز نامیده می شود) نوعی فنر مارپیچ است که گشتاور یا نیروی چرخشی ایجاد می کند. انتهای فنر پیچشی به اجزای دیگر ثابت می شود و هنگامی که آن اجزا در مرکز فنر می چرخند، فنر آنها را به موقعیت اولیه خود می کشاند. اگرچه فنر پیچشی نامیده می شود، اما به جای تنش پیچشی، تحت تنش خمشی قرار دارد. فنرهای پیچشی می توانند انرژی زاویه ای را ذخیره و آزاد کنند یا با چرخاندن یک بازوی اهرمی حول محور مرکزی فنر، دستگاه را به صورت ایستا ثابت کنند.
پیکربندی: فنرهای پیچشی با سیم پیچ های محکم در تماس طراحی شده اند تا چرخش را تقویت کنند و نیروی بازگردانی زاویه ای ایجاد کنند. پیکربندیهای بازوی اهرمی مختلفی در دسترس است که راههای مختلفی را برای ثابت کردن فنر ممکن میسازد. برای فنرهای پیچشی، مشخصات بازوی اهرمی که باید در نظر گرفته شود شامل زاویه بازوی اهرمی، طول بازوی اهرمی برابر و نوع جمع شدن بازوی اهرمی است. هنگامی که فنر در همان سمت مستقیم یا موازی باشد، زاویه بازوی اهرمی 0 درجه در نظر گرفته می شود و در جهت غیر چرخشی-افزایش می یابد. انواع عقب نشینی بازوی اهرمی عبارتند از: پیچش مستقیم، افست مستقیم، لولایی، جمع شدن قلاب کوتاه و جمع شدن قلاب. برای برآورده کردن الزامات کاربردی، می توانید انتهای فنر پیچشی را خم کنید، بچرخانید یا به شکل یک قلاب یا حلقه درآورید.
کاربردها: کاربردهای رایج فنرهای پیچشی شامل سنجاق لباس، دفترچه یادداشت با گیره کاغذ، پنل پشتی و درب گاراژ است. فنرهای پیچشی نیز در لولاها، بالانسها و مکانیزمهای تنظیم مجدد دسته استفاده میشوند. این فنرها در اندازه های بسیار متنوعی هستند، از فنرهای مینیاتوری برای دستگاه های الکترونیکی گرفته تا فنرهای بزرگ برای کنترل کننده های صندلی. بار باید بر اساس جهت چرخش به فنر اعمال شود. چرخاندن فنر از موقعیتی غیر از موقعیت آزاد آن توصیه نمی شود. با چرخش فنر قطر آن کوتاه و بدنه آن بلندتر می شود. زمانی که فضای طراحی محدود است باید این مورد در نظر گرفته شود. فنرهای پیچشی زمانی بهترین عملکرد را دارند که توسط یک میله یا لوله پشتیبانی شوند. طراحان باید اثرات اصطکاک و انحراف بازوی اهرمی بر گشتاور را در نظر بگیرند.
